Schapendoes

Schapendoes d' Escaut vivant



	*Algemene verschijning*
	De Nederlandse schapendoes is een lichtgebouwde, langharige hond met een hoogte van 40- 50 cm.
	In zijn bewegingen is hij verend en licht; hij is een opmerkelijk springer.
	*Temperament*
	Vrolijk, enthousiast, vriendelijk en temperamentvol.
Home	*Hoofd en schedel*
	De overvloedige beharing doet het hoofd groter, vooral breder en in de schedel veel dieper schijnen
Onze honden 1	dan het is. De schedel is bijna plat, heeft een matige groef en sterke wenkbrauwbogen. De schedel is
Onze honden 2	vrij breed te opzichte van de lengte. De breedte van de schedel is iets groter dan de afstand tussen de
Onze honden 3	stop en het einde van de achterhoofdsknobbel. De snuit is korter dan de afstand tussen de stop en
Onze honden 4	het einde van de achterhoofdsknobbel. De neuslijn ligt iets lager dan de schedellijn en de stop verloopt
Onze honden 5	geleidelijk. Sterk uitspringende jukbeenderen. De snuit versmalt weinig, blijft diep en eindigt breed en
	ietwat rond.Van opzij gezien moet bij gesloten mond de onderkaak duidelijk te zien zijn.
	*Ogen*
Puppies	De ogen zijn vrij groot, rond en liggen normaal in de oogkassen. Ze zijn meer voor in het hoofd dan
	opzij geplaatst. De kleur is bruin, mag niet de indruk wekken zwart te zijn. Het oogwit mag alleen bij
De schapendoes	sterk opzij kijken zichtbaar zijn. De uitdrukking is vrijmoedig, eerlijk en levendig. Vorm, kleur en
	uitdrukking zijn karakteristiek voor dit ras.
Biologische	*Gebit*
kwekerij	Het gebit is normaal ontwikkeld en scharend.
	*Oren*
Links	Deze zijn vrij hoog aangezet, niet groot, niet vlezig en hangen los langs, maar niet tegen het hoofd.
	Ze zijn lang behaard en beweeglijk, maar mogen nooit boven de schedellijn uitkomen.
Email	*Hals*
	Het hoofd wordt door een krachtige en droge hals hoog gedragen.
	*Romp*
	De schapendoes is iets langer dan hoog. Her geraamte is licht, buigzaam en veerkrachtig. De ribben
	zijn matig tot goed gewelfd en lopen ver door naar achteren. De borst is diep, de buiklijn niet ver
	opgetrokken. De ruglijn toont een welving in de lendenen, die sterk gespierd zijn.
	*Voorhand*
	De voorbenen zijn recht en licht van bot. De voorhand moet goede hoekingen en voorborst tonen.
	De voormiddenvoet is veerkrachtig.
	*Achterhand*
	Goed hellend bekken. De achterbenen zijn in de sprong matig gebogen en goed gespierd. De hakken
	zijn laag.
	*Voeten*
	De voeten zijn tamelijk groot en veerkrachtig. Ze hebben een brede ovaalvorm. De tenen zijn aaneen-
	gesloten. De kussens zijn dik en verend, met ruim haar ertussen. De Hubertusklauw is toegestaan.
	*Staart*
	De staart is lang, goed behaard en bevederd. De manier waarop de hond zijn staart draagt, is
	kenmerkend voor dit ras. Bij rust hangt hij neer.Bij draf wordt hij vrij hoog gedragen en beweegt licht
	gebogen duidelijk heen en weer. Bij galop strekt hij zich waterpas. Bij het springen dient de staart
	onmiskenbaar tot roer. Bij aandacht is de staart soms sterk geheven. Hij mag echter nooit stijf over de
	rug gedragen worden.
	*Beharing*
	Haar: De Schapendoes heeft een dichte vacht met voldoende ondervacht. De beharing is lang,
	minstens 7 cm op de achterhand. De haren zijn niet streng recht, maar golven iets. Uitgesproken
	krulhaar (kroeshaar) is niet toegestaan. De haren groeien dicht opeen, zijn dun en droog, vooral niet
	zijdeachtig. De vacht heeft de neiging, daar waar deze lang is, in plukjes van elkaar te gaan staan,
	waardoor de Schapendoes, vooral achter, een grote omvang krijgt. De Schapendoes heeft een
	geduchte kuif, snor en baard.
	*Kleur*
	Alle kleuren zijn toegestaan. Voorkeur gaat echter uit naar blauwgrijs tot zwart.
	*Gang*
	Omdat de Schapendoes bij het werk meer galoppeert dan draaft, moet het gangwerk lichtvoetig en
	verend zijn, zonder overbodig energieverbruik. Hij moet goed kunnen springen en snel kunnen
	wenden.
	Schofthoogte
	Voor reuen: 43 - 50 cm
	Voor teven: 40 - 47 cm
	*Diskwalificerende fouten*
	Een Schapendoes die zich bang en/of vals toont in de ring wordt uitgesloten.
	*Noot*
	Bij reuen dienen twee normaal ontwikkelde testikels in het scrotum te zijn ingedaald.

	*Indeling*
	Groep 1: Herdershonden en veedrijvers (uitgezonderd de Zwitserse Sennenhonden).
	Sectie 1: Herdershonden. Zonder verplicht werkdiploma.

	*Gebruik*
	De Nederlandse Schapendoes is een herdershond, die gebruikt werd voor het hoeden van
	schaapskudden en die vandaag aan de dag nog steeds voor hetzelfde gebruikt wordt. Daar
	schaapsweiden gewoonlijk gelegen zijn in rustige, eenzame gebieden van het land, is het nodig dat de
	Schapendoes beschikt over groot uithoudingsvermogen, beweeglijkheid en snelheid. Grote
	springkracht is hierbij noodzakelijk, evenals de intelligentie om zelfstandig te kunnen handelen. Hij
	moet een herdershond zijn in karakter, lichaam en ziel.

	Korte historische samenvatting
	Rond 1900 kwam de Nederlandse Schapendoes overal voor waar heide en schaapskudden waren.
	De herders waardeerden hem voor zijn moeiteloos plezier waarmee hij zijn werk verrichtte en voor zijn
	intelligentie.
	Hij behoort tot de grote groep van langharige herdershonden met dicht behaard hoofd. Hij is verwant
	aan de Bearded Collie, de Puli, de Owczarek Nizinny, de Bobtail, de Briard, de Bergamasco en de
	Duitse Schafpudel van de variëteit die in Hessen, Odenwald en in het Nederrijn gebied voorkomt. Al
	deze op elkaar gelijkende honden zijn verkleinde mutaties van de Berghonden.
	De kynoloog P.M.C. Toepoel is de grondlegger van dit ras. Tijdens de Tweede Wereldoorlog wist hij
	interesse te kweken voor dit ras.
	Tussen 1940 en 1945 werden exemplaren van de bijna verdwenen Schapendoes overal waar hij ze
	maar vond, gebruikt voor de fok.
	De Vereniging 'De Nederlandse Schapendoes' werd in het jaar 1947 opgericht en in 1952 werd
	het ras voorlopig erkend door de Raad van Beheer.
	In 1954 werd de standaard vastgesteld en werd het ras opgenomen in het Stamboek.
	De definitieve erkenning volgde in 1971. Hierna wordt alleen nog maar gefokt met geregistreerde
	honden.

	*Naar boven*